<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Jak Persowie wyzyskują Anglików…">
<author_1="Edmund Bora">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="8">
<date="1951-08-15">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Sukcesy budownictwa socjalistycznego w krajach Azji radzieckiej nie uszły, rzecz jasna, uwadze Irańczyków i innych narodów, żyjących w „wolnym” dla działania imperializmmu świecie. Wymowa zaś tych faktów jest tak dobitna, że propagandziści anglosascy, nie mogąc jej nic przeciwstawić, zaczynają pleść trzy po trzy.
Urojona krzywda
Kilka dni temu słuchacze BBC mieli niewątpliwą przyjemność wysłuchania audycji pt. „Kto kogo wyzyskuje w Persji”. BBC audycją tą prześcignęło samo siebie, udowadniając, że można ubawić, słuchaczy nie sięgając do trywialnych fraszek fabrykowanych przez „Głos Ameryki”.
Kto kogo wyzyskuje w Persji? — zapytuje autor wspomnianego artykułu rozgłośni brytyjskiej. Odpowiadamy: jak już z samego pytania wynika, w Persji Irańczycy wyzyskują Anglo-Irańskie Towarzystwo Naftowe. Towarzystwo zaś to bardzo lubi być wykorzystywane i uparło się na złość Irańczykom zostać w Abadanie. W razie potrzeby Towarzystwo, korzystając z uprzejmej pomocy swego głównego akcjonariusza, rządu brytyjskiego, chętnie by nawet zmusiło Irańczyków, żeby w dalszym ciągu je eksploatowali.
Słuchając audycji pana, który szeroko i długo udowadniał, że Anglo-Irańskie Towarzystwo Naftowe nie zajmuje się niczym innym, jak tylko obsypywaniem dobrodziejstwami narodu irańskiego, można by odnieść wrażenie, że zarówno autor jak i redakcja rozgłośni brytyjskiej stracili resztę zdrowego rozsądku.
W rzeczywistości jednak autor artykułu „Kto kogo wyzyskuje w Persji” z całą świadomością przekręca fakty, licząc na niewiedzę słuchaczy.
Tonem urażonej niewinności zapytuje on: Któż inny mógłby kierować perskim przemysłem naftowym, dzieląc się w stosunku 100 (milionów funtów) dla rządu perskiego, a 7 milionów dla siebie? Odpowiadamy: Nikt inny poza towarzystwem dobroczynności. A co do Anglo-Irańskiego Towarzystwa Naftowego, to śpieszymy pocieszyć rozżalonego komentatora BBC, że nie dzieje mu się znów taka krzywda. W rzeczywistości bowiem Anglo-Irańskie Towarzystwo Naftowe wpłacało stosownie do umowy z 1933 r. na rachunek rządu perskiego tylko 20 procent zysku. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>